دل غمدیده حالت به شود ، دل بد مکن ... وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور

پ.ن: خلاصه ی تمام حرفهائی که جنبه اش رو نداشتی که بشنوی و من میزدم . همین یه بیت شد.  نمیدونی چقدر پریشون دیدنت ناراحتم میکنه. از دست خودم عصبانی میشم وقتی نمیتونم یه مقدار زمانی که احساس میکنم جلوتر از تو بر من میگذره رو نشونت بدم. ولی هنوزم احساس میکنم این مقدار زمان داره بعد ازمن با تاخیر بهت میرسه. نمیخوام  احساس کنی این روزها رو جور دیگه ای هم میتونستی بگذرونی سفید برفی.

وجودهای امکانی٬ نظر به ذاتشان فقر محضند٬ و نیاز و وابستگی به غیر در ذات آنها قرار گرفته است. ولذا وجودشان٬ وجود رابط می باشد٬ که نه در پیدایش و نه در بقاء وجودشان٬ استقلالی برای خود ندارند٬ بلکه قائم به دیگری می باشند.[و آن دیگیری نیز در صورتی که خود ذاتا غنی نباشد٬ متکی به امیر سومی است.] و این سلسله نهایتا به وجودی می رسد که ذاتا مستقل و غنی است ٬ و هیچ نحوه وابستگی و نیازی به غیر خود ندارد٬ یعنی واجب الوجود سبحانه و تعالی.

از اینجا روشن میشود که واجب الوجود سبحانه و تعالی٬ هستی بخش سایر موجودات است ٬ و همانگونه که اصل هستی آنها را می آفریند ٬ تمام آثار قائم به آنها و نسبتها و روابط میان آنها را نیز افاضه می کند٬ زیرا علتی که وجود یک شی را ایجاد کرده و آن را به پا می دارد ٬ به آثارو نسبتهای قائم به آن نیز وجود و قوام می بخشد.

بنابراین ٬ خداوند سبحان به تنهائی مبداء آفرینش سایر موجودات و مالک و مدبر امور آنها است. و در نتیجه او پروردگار جهانیان است ٬ و جز او پروردگاری نیست. 

پ.ن: عاشق این قسمت بدایه ام.